|
همه جای ایران سرای من است
از زمان رضاخان و شروع حکومت پهلوی تئوریسین های نادانی پیدا شدند که تنها راه ایجاد انسجام و یکپارچگی ایرانیان را در استقرار یک زبان مشترک بین آنان قلمداد کردند. آنها بر این عقیده بودند که باید زبان و گویش های اقوام و افراد تمام مناطق ایران زمین از بین برود تا امکان یکی شدن آنها فراهم آید. این فکر غلط که برخلاف تعالیم الهی و اسلامی بود و به هیچ وجه با نهاد انسانی و بشری سازگاری نداشتُ به هر ترتیب وبه هر قيمت رواج داده شد. سرکردگان چنین تفکری به روش های گوناگون برای پیشبرد اهداف و برنامه های خود دست به كار شدند که برخي از این روش ها عبارت بودند از:
1-انتساب القاب خاص و ناپسند برای هریک از اقوام دارای فرهنگ زبان و گویش غیر فارسی، و توليد و ترويج عبارات توهين آميز متناسب با القاب مزبور كه نوشته ها، سروده ها، داستان ها و به خصوص جوكهاي ساخته شده براي رشتي ها، مازندراني ها، اصفهاني ها، قزويني ها، تورك ها ، كردها، اعراب ، لرها و...از اين قبيل هستند
2- برچسب اتهامات ناروا و ناصحيح به معترضين برنامه هاي فرهنگ زدايي و برخوردهاي شديد با آنها به بهانه ي حفظ امنيت ملي
3-جلوگيري از توليد و نشر كتب، مجلات، روزنامه هاو...به زبان هاي غير فارسي
4- جلوگيري از ترويج و توسعه ي آموزش به زبان هاي غير فارسي
4-كوچاندن اجباري و پراكنده نمودن جوامع گويش هاي مختلف و در اقليت قرار دادن آنها به منظور استيحال فرهنگي و زباني
5-جلوگيري از ايجاد تشكلات حزبي و قومي و زباني
6-...
7-...
حال که انقلاب اسلامی به برکت خون شهدا در حال قدم گذاری به چهارمین دهه ی پیروزی خودش است سوال اين است كه وظيفه و تكليف ما در مقابله با ارثيه ي باقيمانده از طاغوت چيست؟
آيا غير از اين است كه برخي از ما نيز از طريق تهيه و يا بيان و انتشار جوك ها و پيامك ها يا sms و... در تداوم برنامه هاي آنان ناخودآگاه به ايفاي نقش مي پردازيم
بياييد به بقیه ای زبان ها و قومیت ها توهین نکنيم و دست به دست هم دهیم تا تاکتیک های دشمنان، در ایجاد تفرقه بین اقوام را نقش بر آب كرده و زبان مادری خويش را كه همان ميراث ارزشمند گذشتگانمان است و صد افسوس در حال نابودی است ، زنده و سر پا نگه داریم
آنا دیلیم اولن دئیل باشقا دیله چونن دئیل
به امید روزی که تمام ملت ها با هر نژادو هر زبانی هر رنگی که هستنند در کنار هم بدون توهین به یکدیگر ودر صلح و احترام زندگی کنند.
|
